Hallo

4 antwoorden [Laatste bericht]

Ik denk dat ik de zoveelste ben maar toch, ik ga mij voorstellen met een paar vragen.
Mijn naam wil ik liever anoniem houden, merendeels omdat ik mij niet thuis voel in dit soort dingen.

Vandaag heb ik meer informatie opgezocht over mijn probleem en ben enorm geschrokken. Ik ben kennelijk volgens bepaalde onderzoeken toch redelijk dicht bij het antwoord "pedofilie" gekomen. Ik weet absoluut niet wat ik moet doen en wie ik nu eigenlijk ben en voel me 100% niet thuis in deze wereld. Ik ben een 16 jarige jongen die nu ongeveer een half jaartje bang is voor het feit echt deze gevoelens te bezitten. Ik wil en het niet en accepteer het niet bij mijzelf.

Ik hoop zo graag ooit een artikel te vinden met daarin het bericht, het kan ook na een tijdje verdwijnen.

Nu even wat inhoud, ik voel me niet direct aangetrokken tot jonge kinderen maar kan er wel opgewonden van raken. Mijn leeftijd maakt het waarschijnlijk niet echt makkelijk om nou t bepalen op wie ik val. Ik denk dat ik opgewonden kan raken vanaf 12 jaar en daar omhoog. Ik heb mijzelf hierop betrapt toen ik per ongeluk terecht kwam op een site waarin beelden stonden die walgelijk moeten worden beschouwen. Naakte jonge kinderen van tussen de 13 en 17 jaar. Ik vond het niet persé walgelijk. Ik ben voor de duidelijkheid vel tegen op kindermisbruik maar heb daarnaast wel fantasieën die ik niet wil hebben.

Fantasieën met vakantie vrienden die 14 jaar zijn. Tuurlijk weet ik dat dat niet heel erg is en dat het eigenlijk niet een reden hoeft te zijn voor deze gedachten. TOR heb ik wel eens gebruikt, waarop ik daarna mijzelf niet eens in de spiegel durf aan te kijken. Ik wil dit niet eens typen maar zoek wel antwoorden.

Ik ben bang voor de toekomst, bang dat ik later een stereotype mannetje word die niet eens van z'n eigen kinderen af kan blijven (begrijp me niet verkeerd). Ik wil normaal zijn net als alle andere jongeren. Help?

Begrijp me niet verkeerd als ik je persoonlijk raak. Ik heb geen haat op pedofilie, ik weet wat het is en ik weet ook dat heel veel andere jongeren met dezelfde situatie als mij zitten. Ik ben niet van plan en heb er geen neiging toe kinderen te misbruiken maar ben onzeker over of dit kan veranderen en wanneer dit veranderd...

Groetjes,
Rottig (16 jaar)

Beste Rottig,

Welkom op P.nl. Wat moedig van je om je verhaal hier op te schrijven. Ja, je bent inderdaad de zoveelste die zich hier voorstelt. Maar daar gaat het niet om. Ieder verhaal is uniek en ieder verhaal is toch ook weer herkenbaar. Net als die van jou.

Ik herken heel veel van wat je zegt van toen ik zestien was. Ik had voor het eerst het label pedofiel op mij geplakt en wist me er geen raad mee. Ik wilde geen pedofiel zijn, ik wilde niet achter jongetjes van de basisschool of de brugklas aanlopen, ik wilde gewoon heel erg gewoon zijn. Maar helaas, mijn brein had iets anders in gedachten.

Heb jij pedofiele gevoelens? Dat weet jij het beste maar dat hoeft nog niet perse zo te zijn. Je bent 16 jaar en valt op 12 jaar en ouder (jongens en meisjes of één van deze twee?). Val je ook wel eens op leeftijdsgenoten (16 jaar) of op oudere mannen/vrouwen? Maar zoals ik al zei weet je zelf wel het beste of je pedofiele gevoelens hebt.

Stel dat je pedofiele gevoelens hebt dan is het belangrijk een verschil te maken tussen gevoelens en doen. Het hebben van pedofiele gevoelens is ten eerste niet verboden. Dat is maar goed ook want je kunt aan seksuele gevoelens en voorkeuren bitter weinig doen. Het hebben van gevoelens is dus ook niet fout. Ze zijn er. Onvrijwillig. Je hebt er niet voor gekozen. Dat betekent dat je dus ook best mag genieten van je gevoelens. Waarom niet? Ze zijn er. Ze gaan niet weg door er niet aan te denken. Gevoelens hebben is niet verboden, niet illegaal en niet immoreel. Je hoeft op dat vlak dus ook niet weer zo heel streng voor jezelf te zijn.

Een heel andere kwestie zijn daden. De wet schrijft voor wat mag en wat niet mag. Seksueel contact met kinderen onder de zestien is volgens de wet verboden. De wet noemt dat ontucht. Wat ook niet mag is kinderporno bezitten en/of kijken. Dus met TOR op zoek naar plaatjes en filmpjes laat je het best achterwege.

Ik snap je angst voor de toekomst. Wat voor een leven ga je tegemoet? Ik ben inmiddels 50 en ik kan zeggen dat ik een gelukkig en fijn leven leidt. Ik heb erg leuk werk, fijne vrienden, familie en vrienden (35 personen) weten van mijn geaardheid, ik heb een paar leuke jongens in mijn leven (gehad), fijne en mooie herinneringen en vriendschappen met jongens die nog lang voortduren ook nu ze al volwassen zijn. Kortom, je kunt heel veel ook als je pedofiele gevoelens hebt.

Dat is allemaal niet vanzelf gegaan. Zelfacceptatie, coming outs, tegenslag, maatschappelijke stigma's, seksuele gevoelens die je niet kwijt kunt, eenzaamheid...het zijn allemaal thema's waar je wel mee te maken krijgt. Da's best zware kost. Daarom is er over praten een goed idee. Daarin vind ik je dus al heel moedig. Ik heb destijds gewacht tot ik 21 was. Jij bent al 5 jaar eerder. En dat ... dat is een hele goede eerste stap.

Vragen? Stel ze.
Ben

Hoi Rottig,

Erachter komen dat je pedofiele gevoelens ervaart is zeker op jouw leeftijd niet makkelijk en ik weet uit mijn eigen periode van toen nog wel dat het heel verwarrend kon zijn. Je niet herkennen in het stigma van monster dat graag kinderen verkracht maar wel gevoelens van liefde en seksuele aantrekking tot jongetjes. Na een zoektocht eerst via boeken uit de bibliotheek (ja ja internet was een zeldzaam iets toen Wink daarna op iets oudere leeftijd op Internet de zoektocht doorgezet en uiteindelijk kwam ik terecht op sites waar een beeld werd geschetst waarin ik mij grotendeels herkende. Toch bleef het vrij lastig want bij mijn vrienden deed ik mij voor als "echte" hetero die dol was op de vrouwtjes....veel stappen, versieren maar ondertussen wist ik wel beter.

Zoals Ben ook al aangaf, je komt voor uitdagingen te staan en het is zeker niet altijd makkelijk, verboden plaatjes kijken etc. alles dat bij wet verboden is niet verstandig om te doen want voor je het beseft gooi je alle glazen in en dan bepaal niet jij maar anderen over jouw toekomst. Juist door binnen de wettelijke kaders te blijven kan je het voor jezelf als pedo zo aangenaam mogelijk maken....en uiteraard niet te vergeten ook de kinderen!

Verder zou ik je nog niet al te druk maken want gezien jouw leeftijd kan er nog van alles gebeuren, misschien val je ook wel op een leeftijdsgenoot waar je je heel prettig bij voelt, vriend of vriendin de tijd zal het leren. Daarnaast bestaat er ook nog zoiets als de angst om pedofiel te zijn, zonder het daadwerkelijk te zijn, dit heet POCD. (zoek eventueel online op en wie weet herken jij je hier ook wel in).

Wens jou alle goeds en succes met het ontdekken van je eigen identiteit!

Wie weet tot chats!

Groetjes Bas

Hey,

Ik denk dat we afgelopen donderdag ongeveer op hetzelfde moment de behoefte hadden om ons verhaal op deze site te doen. Ik kan me voorstellen dat je behoorlijk in de knoop zit met wat je hebt ontdekt.

Maar één ding moet je goed onthouden: er is geen enkel onderzoek ter wereld dat kan vaststellen wie jij bent. Alleen jijzelf kunt dat weten. Je bent op dit moment zelf nog een kind, en de leeftijdscategorie waar jij iets voor voelde ligt nog niet eens zo ver van je eigen leeftijd vandaan. Je hoeft je zelf niet te testen, je hoeft niet allemaal onderzoekjes te doen. Je mag gewoon zijn wie je bent, en voelen wat je voelt.

Je lichaam zit nog vol met hormonen die af en toe trucjes met je uithalen. Veel jongens fantaseren in de puberteit bijvoorbeeld over seks met andere jongens en denken dan dat ze homo zijn. Maar naarmate ze zich verder ontwikkelden, veranderen bij veel jongens die gevoelens en gaan ze op vrouwen vallen. Kortom: het is oké om het nu nog niet te weten. Je zegt zelf al dat je je niet specifiek aangetrokken voelt tot kinderen, alleen dat je opgewonden raakt van bepaalde plaatjes die je hebt gezien. Dat is ook helemaal niet vreemd. Daar zijn die plaatjes ook voor bedoeld. Het is "walgelijk" dat zulke plaatjes bestaan en dat kinderen daarvoor uitgebuit worden. Ga ook alsjeblieft niet verder op zoek naar zulke dingen. Maar het feit dat jij opgewonden raakt van een bloot lichaam (man, vrouw, jongen, meisje) is niet vreemd of walgelijk. Ik voel ook zeker opwinding als ik een blote vrouw zie, en ik voel ook zeker iets als ik een video met hetero-seks bekijk. Dat is toch raar als ik qua geaardheid alleen op jongens val?

Ben heeft in zijn reactie al een hoop verteld over dat pedofilie iets is waar heel goed mee te leven is. Maar ik ga het gewoon simpel houden: ik denk niet dat je een pedofiel bent. Je bent op dit moment in de war omdat je ontdekt hebt dat je kinderen ook mooi en sexy kunt vinden. Vooral in plaatjes die juist bedoeld zijn om kinderen op een seksueel getinte manier neer te zetten. Maar ik lees in jouw bericht niets waardoor ik meteen een "pedofiel"-sticker op je hoofd zou plakken. Wat je voelt is normaal. Dat hoort bij je ontwikkeling. Je zult in de komende jaren nog een hoop andere dingen gaan voelen die helemaal niets met kinderen te maken hebben. Geniet ervan Smile.

Oh, en mocht blijken dat je toch echte gevoelens blijft houden voor kinderen, dan weet je nu waar je daarmee terecht kunt. Ik kan je verzekeren dat wij allemaal geen "vieze mannetjes" zijn, dat wij heel goed in staat zijn om onze gevoelens gewoon een plekje te geven zonder "aan kinderen te zitten", en dat wij gewoon op een positieve manier met kinderen om kunnen gaan zonder dat het awkward wordt. We staan dus voor je klaar als je hier nog meer vragen over hebt.

Dankjewel voor jullie reacties.

Hey Dante,

Ik heb de afgelopen tijd enorm veel nagedacht en zit nu een week lang in een lichte depressie even niet meer weten wat ik moet doen. Ik heb nieuwe informatie en heb gekeken of ik misschien wel POCD had. Ik kom redelijk dicht in de buurt van POCD, maar ook nog steeds in de buurt van pedofilie. Ik kan dus opgewonden raken van kinderen nog net buiten de pubertijd, maar onder de 10 / 11 vind ik het niet direct opwindend. Ik ben nog steeds bang echt deze gevoelens te bezitten en wil het nog steeds niet.

Ik kijk nu ook of ik vrouwen nog opwindend vind en blijf mezelf opjagen. Iemand hiermee ervaring? Ik zie het als een depressie maar op mijn manier.

Nogmaals bedankt voor de reacties, fijn om andermans verhaal te horen!

Groetjes,
Rottig

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.