Ook even voorstellen

1 antwoord [Laatste bericht]

Hoi ik ben een jongen van in de 30 en inmiddels 10-15 jaar aangetrokken tot minderjarige meisjes van 9-12. Ik kan het niet laten om naar ze te kijken op straat, en ik ben op zoek naar een gezonde manier om er een invulling aan te geven. Alleen ik weet nog niet hoe. Ik heb inmiddels contact met een stichting waarbij ik binnenkort voor het eerst ga praten met mensen die dezelfde gevoelens hebben. Best spannend, want tot zover heb ik in mijn omgeving niet veel erkenning gehad. Eerder afkeer maar dat ben ik inmiddels wel gewend.

Het is niet een stichting als Martijn, meer één die uitlegt hoe je er mee om kunt gaan. Ik ben dat dubbelleven wel zo zat, en als ik eens een balletje opwerp, vrijwel constant afwijzing krijg van mensen die zogenaamd wel gezonde hetero's zijn, een rolmodel veronderstellen, terwijl die rolmodellen op veel andere gebieden van het leven lang niet altijd het goede voorbeeld zijn, en voor veel ander soort leed verantwoordelijk zijn. [Knip - geen teksten over seks met kinderen, team P.nl]

Ik kan er heel slecht tegen dat het me is opgelegd dat ik aan zulke gevoelens geen gehoor mag geven, juist omdat ik eigenlijk alleen bij die groep weet hoe ik ze lief kan hebben.. Of weet... eerder durf lief te hebben, zonder bang te zijn iets lelijks tegen te komen. Ik wou maar dat ik in een andere tijd geboren was. Want zonder mooie kinderen om me heen die wat aan mij hebben voelt mijn leven incompleet, en het is heel deprimerend dat dit waarschijnlijk altijd zo zal blijven. Zelfs als zou ik gitaarleraar worden, of schilderslessen geven, dan nog ben ik altijd bang dat mensen me bij voorbaat zullen wantrouwen.

Ik zou jullie hier graag op de hoogte houden van de ontwikkelingen van de gesprekken, en mochten deze z'n vruchten afwerpen, zal ik hier een korte update geven van hoe ik het heb ervaren, in de hoop dat ook andere mensen die drempel wat makkelijk over durven.

In the meanwhile, God bless you.