Team Pedofilie.nl: Tim

Hallo, ik ben Tim. Ik ben begin 20 en weet sinds een paar jaar dat ik jonge jongens aantrekkelijk vind. In het begin dacht ik nog dat ik "gewoon" homo was, maar toen ik ouder werd bleken de jongens die ik lief, knap en aantrekkelijk vond niet ouder te worden.

Het heeft eigenlijk nog een paar jaar geduurd voordat bij mezelf de term pedofilie opkwam, omdat ik vanuit de media alleen maar negatieve verhalen hoorde over pedofielen: die zouden kinderen manipuleren, misbruiken en verkrachten. En daar kon ik me totaal niks bij voorstellen, want zo was ik toch niet. Na wat zoekwerk op het internet bleek dat de werkelijke betekenis van pedofilie heel anders is dan ik oorspronkelijk dacht: het betekende gewoon dat je van kinderen houdt zoals anderen van volwassenen houden. Toen wist ik dat ik pedofiel was.

Ik heb er zelf eigenlijk weinig moeite mee, omdat ik weet dat ik niemand kwaad doe. Ik ga regelmatig met jongens om en vind het eigenlijk jammer dat ik niet open kan zijn over mijn gevoelens, omdat de meeste mensen dan waarschijnlijk slechte dingen over mij zullen denken. Dingen die helemaal niet waar zijn, maar wel mijn leven kunnen verwoesten. Ik wil graag de situatie verbeteren door op een relatief veilige manier met mensen in discussie te treden, en dat is voor mij de belangrijkste reden om mee te werken aan deze site.

Reacties

dat gvoel heb ik ook heelveel.we worden vaak veroordeelt zonder gerechtigheid

Moest ergens reageren dus doe ik het hier maar.
Dat je bepaalde gevoelens hebt ok.
Maar wat bezielt je om je aangetrokken te voelen tot jonge jongens?
Ik ben net als de gemiddelde Nederlander die vind dat pedofilie uit den boze is.
Begrijp ook dit soort internet fora waar dit soort ziekelijke praktijken worden gedaan dan ook niet.
Heb jarenlang zelf bij een veroordeelde pedofiel in de straat gewoont en deze man is ook vaak lastig gevallen door jongeren dus vanaf kleins af aan werd mij al gezegd dat pedofielen fout zijn.
Maar wat mijn vraag is hoe kom je er nou achter dat je pedofiel word?

Eerst zeg je dat het ok is om bepaalde gevoelens te hebben, en dan zeg je dat je het uit den boze vindt om pedofiele gevoelens te hebben... Hebben we te maken met een spraakverwarring of geloof je dat pedofilie iets anders is dan een gevoel?

Dan: je begrijpt ons soort internet-fora niet. Wij zijn, behalve een discussieforum, een informatiepunt over pedofilie. Mensen, pedofiel of niet, kunnen hier informatie inwinnen en worden gestimuleerd over het onderwerp in gesprek te gaan. Dat zijn de praktijken van onze site, misschien wil je toelichten waarom je dat ziekelijk vindt?

Hoe kom je erachter dat je pedofiel wordt? Aan het begin van je puberteit merk je dat je seksuele gevoelens krijgt. Als je merkt dat die seksuele gevoelens naar kinderen uit gaan (dus jonger dan jezelf) en dat blijft ook zo, dan kom je op gegeven moment toch tot de conclusie dat je pedofiel bent. Da's een vreselijk moeilijk moment. Omdat mensen zo met de paplepel wordt ingegoten dat pedofielen fout zijn is het een heel moeilijk proces om jezelf dan weer te leren accepteren en respecteren (en het belangrijke deel uit de boodschap van de samenleving te pikken: misbruik geen kinderen!).

Ik wil je graag uitnodigen om kritisch te antwoorden, wees welkom hier!

Begrijp ook dit soort internet fora waar dit soort ziekelijke praktijken worden gedaan dan ook niet.

Hoe kun je "ziekelijke praktijken doen" op een forum? Hoe kun je überhaupt ziekelijke praktijken doen? Maar goed, dat is taaltechnisch gezeur Smile

Wat je waarschijnlijk bedoelt is dat je het idee hebt dat mensen op deze website "tips" uitwisselen om seks met kinderen te hebben, en pedoseksualiteit goedpraten, en dat je dat ziekelijk vindt. Misschien is het dan een goed idee om hier een beetje rond te kijken, om tot de ontdekking te komen dat deze website in de eerste plaats een informatiebron is waar studenten en scholieren vragen stellen, en waar geïnteresseerden artikelen kunnen lezen over pedofilie en daarop kunnen reageren. Daar is niets engs of ziekelijks aan volgens mij. En dat er hier ook mensen reageren die openlijk praten over het feit dat ze op kinderen vallen lijkt me alleen maar toegevoegde waarde, en hoeft natuurlijk niet te betekenen dat deze website het Grote Boze Hoofdkwartier van Het Kwaad is Smile

Er worden hier zeker wel tips uitgewisseld, maar die gaan meer over zelfacceptatie en het geven van een zinvolle en voldoening gevende invulling aan je leven, als je dan toch de "pech" hebt om pedofiel te blijken te zijn. En ook wordt er wel het één en ander goedgepraat hier, maar soms is het wel eens goed als mensen horen hoe het óók kan, en niet alleen de gevallen waarin pedofielen met justitie, en dus met de media, in aanraking zijn gekomen.

Maar op welke manier zou jij dan informatie over pedofilie gepresenteerd willen zien op een website?

Ik vind niet dat "mij iets bezielt". Ik geef namelijk heel veel om jongens en doe ze (juist daarom) geen kwaad. Je vraagt toch ook niet aan iemand wat hem bezielt dat hij zich tot zijn vriendin aangetrokken voelt? Ik kan begrijpen dat je het moeilijk vindt voor te stellen, maar je kunt je vast ook moeilijk voorstellen dat sommige mensen van spruitjes houden (als je daar zelf niet van houdt). Vraag je hun dan ook meteen wat hen bezielt, of respecteer je mensen zolang ze jou en anderen niet tot last zijn?

Je bent net als de gemiddelde Nederlander die niet de juiste betekenis van het woord pedofiel weet. Dat kan je niet kwalijk genomen worden, maar dit is je kans om je een beetje te verdiepen in wat pedofilie wel echt is en een genuanceerdere mening te vormen.

Ik heb overigens niet het idee dat ik ooit pedofiel geworden ben, omdat ik geen ander gevoel gekend heb dan voor jongens. Maar op het moment dat je op de middelbare school naar de brugklassers blijft kijken als anderen vriendinnetjes krijgen kom je wel langzaam erachter dat je niet bent zoals zij.

Hoeveel jaar jonger zijn die jongens Tim?

Maar als je even goed leest dan zie je dat het over brugklassers gaat. Om jongens van die leeftijd ongeveer dus. Tegenwoordig eerder iets ouder dan dat. Mag ik als tegenvraag weten waarom je deze vraag stelt?

Ik wil wel raden....
Ik denk om te fantaseren?
Zo zijn de meeste potenrammers ook homofielen, maar durven er niet voor uit te komen, zelfs niet voor hunzelf.
Zo is het ook met veel (kan geen percentages noemen) pedofielenhaters. Ze hebben zelf wel latente gevoelens voor kinderen, en kunnen niet met dat gevoel overweg. Hebben ondertussen wel meer als gemiddeld intresse in het onderwerp, en zoeken een zondebok voor hun frustasties. (en dat zijn degeen die WEL uitkomen voor hun gevoelens of degeen die gepakt zijn, of anders wel degeen die verdacht word ervan).

Veel zogenaamde 'pedofielenhaters' zouden maar wát graag elk smerig detail willen weten van de misdaden van een crimineel als Dutroux, liefst nog met alle filmbeelden erbij, zodat ze zogenaamd kunnen zien hoe erg het allemaal is...

Tim, je zegt: " Je vraagt toch ook niet aan iemand wat hem bezielt dat hij zich aan getrokken voelt tot zijn vriendin?"
Het lijkt mij vanzelfsprekend dat wanneer je sexueel actief bent en een vriendin hebt, daar sex mee hebt.
Jij voelt je aangetrokken tot kinderen...met wie heb jij sex?
Je geeft aan dat je pedofiel bent, en je brengt het naar voren als je geaardheid. Dus ben ik beniewd wanneer jij behoefte hebt aan affectie/sex, hoe je dit gaat oplossen??

Ik weet niet of Tim nog actief is op dit forum. Het tekstje waarop je reageert, is namelijk van 2007.

Ik vind de vraag die je aan Tim stelt eigenlijk niet zo moeilijk te beantwoorden.

Mijn antwoord:

Ik geloof overigens dat het goed mogelijk is om celibatair te leven.
Er zijn genoeg mensen die alleen zijn en geen seksueel contact hebben. Seks is geen eerste levensbehoefte.
Overigens kan zelfbevrediging ook bevredigend zijn!
Voor affectie is overigens geen seks nodig.

Met vriendelijke groet,
meso

"Het heeft eigenlijk nog een paar jaar geduurd voordat bij mezelf de term pedofilie opkwam, omdat ik vanuit de media alleen maar negatieve verhalen hoorde over pedofielen: die zouden kinderen manipuleren, misbruiken en verkrachten. En daar kon ik me totaal niks bij voorstellen, want zo was ik toch niet. Na wat zoekwerk op het internet bleek dat de werkelijke betekenis van pedofilie heel anders is dan ik oorspronkelijk dacht: het betekende gewoon dat je van kinderen houdt zoals anderen van volwassenen houden. Toen wist ik dat ik pedofiel was."

Toen ik dit las kwam het OJA gevoel naar boven. Want zo ging het bij mij net zo.
Ik kan me niet meer herinneren wanneer bij mij het moment was dat ik me realiseerde dat ik pedofiel was. Het ging in stapjes, en gepaard met een flinke mate van ontkenning. (zo kan ik toch niet zijn). Zelfs nu nog heb ik veel moeite met de vorige zin, waarin ik het toegeef, dat doe ik pas zeer kort, namelijk sinds dit forum. (ZO kort dus!) Het besef heb ik wel al een paar jaar, maar daarvoor, nee, was ik absoluut geen pedofiel, ga weg! Alleen omdat ik ze sexueel aantrekkelijk vind? Iemand die een schilderij maakt is toch ook niet meteen een schilder? Iemand die een sinterklaasrijmpje maakt is toch ook geen dichter? Is iemand die zijn eigen brood maakt een bakker? Op die manier praatte ik het goed. Ik was geen pedofiel, alleen iemand die plaatjes spaarde, over elk denkbaar onderwerp. Vooral sex. En vooral...

En het is precies zo wat je zei, de enige informatie die ik kreeg over pedofielen was uit de media, en waren stuk voor stuk allemaal zeer negatief. Niet alleen dat, ook wat de maatschappij ervan vond. Ze moeten allemaal doodgemaakt, gemarteld, levenslang opgesloten worden en gecastreerd. Of alles tegelijk. Pedofielen maken nog meer emoties los als bv kindermoordenaars. Natuurlijk kon en kan ik mezelf daarmee niet identificeren, en heeft het daarom veel langer geduurt voordat het besef kwam (of wilde komen).

Het is dankzij internet (veilige manier van communicatie) en mensen zoals jullie dat ik het nu durf toe te geven. (anoniem dan).

Dag Tim, het probleem met jou en al die andere pedofielen is, dat zij verlangen naar lichamelijk/sexueel contact met kinderen. En kinderen kunnen per definitie niet aangeven, zeggen wat zij vinden, denken, voelen omdat het kinderen zijn, ze zijn mentaal nog in ontwikkeling, hebben maar een beperkt besef van goed en kwaad. Verder kunnen ze hun eigen gedrag niet beoordelen en zeker niet op het gebied van zoiets gecompliceerds als lichamelijk contact /seks. Dat moet jij en al die anderen als volwassenen heel goed beseffen omdat je daarvoor volwassen bent. Het is inherent aan volwassen zijn dat je je eigen gedrag kunt beoordelen en weet wat goed en fout is op basis van empathie, opvoeding, zeden, de wet en voor mijn part religie. Je mag van mij rustig zeggen, dat je gevoelens hebt voor kinderen, maar je mag nooit aan die gevoelens toegeven omdat je daar een ander mens heel veel leed mee aandoet en ernstig kunt beschadigen. Ik heb enkele berichten hier doorgelezen en het valt mij op dat niemand schrijft over hoe een kind lichamelijk contact/seks met een volwassene ervaart. Mijn advies. zoek een psychotherapeut op en praat erover.

Tim schreef:

Hallo, ik ben Tim. Ik ben begin 20 en weet sinds een paar jaar dat ik jonge jongens aantrekkelijk vind. In het begin dacht ik nog dat ik "gewoon" homo was, maar toen ik ouder werd bleken de jongens die ik lief, knap en aantrekkelijk vond niet ouder te worden.

Ik heb er zelf eigenlijk weinig moeite mee, omdat ik weet dat ik niemand kwaad doe. Ik ga regelmatig met jongens om en vind het eigenlijk jammer dat ik niet open kan zijn over mijn gevoelens, omdat de meeste mensen dan waarschijnlijk slechte dingen over mij zullen denken. Dingen die helemaal niet waar zijn, maar wel mijn leven kunnen verwoesten. Ik wil graag de situatie verbeteren door op een relatief veilige manier met mensen in discussie te treden, en dat is voor mij de belangrijkste reden om mee te werken aan deze site.

U reageert op een post uit 2003. Tim is nu dus al wat jaartjes ouder.
Misschien kan Tim alsnog reageren en vertellen hoe hij 'zijn probleem' getackeld heeft. Smile

Citaat:

Ik heb enkele berichten hier doorgelezen en het valt mij op dat niemand schrijft over hoe een kind lichamelijk contact/seks met een volwassene ervaart.

De meeste mensen die hier posten zeggen geen seks met kinderen te hebben en kunnen hier dus niets over schrijven.
Overigens neem ik aan dat mensen die wel seks hebben met kinderen hier niet te koop mee lopen en dus hier niet over schrijven.

Er is overigens wel over geschreven:
‘Zeer kleine liefde’ – Ted van Lieshout
Voor een verloren soldaat – Rudi van Dantzig
Het huis van mijn vader – Alex Verburg
Een jongen met vier benen – Kees Verheul
Etc..

Pedofilie hoeft geen probleem te zijn. Zoek alleen hulp als je die denkt nodig te hebben. Ik ben het eens met het advies om geen seks met kinderen te hebben.
Lotgenotencontact kan ook nuttig zijn.

Anoniem schreef:

Ik heb enkele berichten hier doorgelezen en het valt mij op dat niemand schrijft over hoe een kind lichamelijk contact/seks met een volwassene ervaart. Mijn advies. zoek een psychotherapeut op en praat erover.

Ik heb er wel eens wat over gezegd, over hoe een kind seks ervaart en hoe ze dat later, als ze ouder zijn, ervaren.
Dat Meso daar niet aan refereert, neem ik hem niet kwalijk.
Hij zal dat vergeten zijn of het niet belangrijk vinden.

Het is dus niet zo, beste anoniem, dat niemand er over schrijft.
Ik deed het, en jij las het niet.
Of je doet net alsof je het niet gelezen hebt.

Seks met kinderen is helemaal niet slecht of vervelend.
Integendeel.
'Mijn' kinderen vonden, en vinden het later nog steeds ok, en ik ook.
Seks is niet altijd ok, oké, maar tot nu toe ging het goed.

Als jij adviezen mag geven over de invulling van seksualiteit van een ander (over jouw seksualiteit hebben we het maar niet) dan mag ik het ook.

Mijn advies aan Tim is: heb seks en geniet ervan.

Praten over seks doe je daarna maar.

O ja! En Fluctuat! Excuses Tongue

Fluctuat schreef:

Mijn advies aan Tim is: heb seks en geniet ervan.

Met iemand die daar oud genoeg voor is en die dat graag wil … !
Anders vind ik het een heel onverstandig advies…, maar dat wist je al…

Nog twee vraagjes, uit nieuwsgierigheid. Misschien heb je hier al eens over geschreven en is het me ontgaan.

Je schrijft:

Fluctuat schreef:

'Mijn' kinderen vonden, en vinden het later nog steeds ok, en ik ook.

Je schrijft dat ze het ‘ok’ vinden en vonden. Maar hadden ze het contact misschien nog ' okejer ' gevonden zonder die seks?

Zijn er, volgens jou, ook jongens die er onder geleden hebben?

meso schreef:

Je schrijft dat ze het ‘ok’ vinden en vonden. Maar hadden ze het contact misschien nog ' okejer ' gevonden zonder die seks?

Hoi Meso Smile

Heb jij ooit iemand (wie dan ook) gevraagd of ze het contact met jou leuker hadden gevonden als je iets niet had gedaan of als je iets niet was geweest?

Het is maar een rare vraag, toch?
Ik heb wel 'ns zulke vragen gesteld aan m'n jongens.
Maar het antwoord erop is nog moeilijker dan de vraag zelf.

Ik heb wel 'ns spijt gehad van het op sommige momenten seks hebben met sommige jongens.
Maar als ik daar later op terugkwam bij die jongens dan zeiden ze: 'doe niet zo moeilijk, er is altijd wel wat en 'elk voordeel hep z'n nadeel' en ik heb er geen probleem mee. Als jij dat wel hebt dan moet je maar hulp zoeken.'
Ze zeiden allemaal dat als er al iets mis was aan de relatie dat het in ieder geval niet aan de seksuele kant ervan lag, er waren soms wel andere kritische beschouwingen over mijn gedrag maar meestal niet.

En om uiteindelijk dan toch maar een antwoord op je vraag te geven: ik denk het niet. Ik denk zelfs dat sommige jongens er (dachten) onder geleden (te) hebben dat ik met hen geen seks had.
Ze wisten dat ik het kon en vroegen zich af waarom ik geen seks met hen had. Alsof ze ondergeschikt waren.
Maar daar komen ze uiteindelijk wel over heen hoor Smile

meso schreef:

Zijn er, volgens jou, ook jongens die er onder geleden hebben?

Bij mij tot nu toe niet, bij anderen misschien wel.
Je kunt immers altijd lijden onder iets.
Waarmee ik mede bedoel dat de mate van het lijden meer afhangt van het 'lijdend voorwerp' dan van het 'begelijdend voorwerp' en de keus om te lijden ook...

Zoals Fons Jansen het zei over een schrijver:

'Hoe meer koppie-wrong, hoe meer copyright.'

Toch heb je een helder antwoord gegeven op mijn rare vraag! Misschien was ‘ie toch niet zo raar, hooguit lastig. Smile

In mijn vooronderstelling ging ik er vanuit dat jij die seks initieerde. Die jongens zijn daar dus in mee gegaan en hebben het getolereerd omdat ze je graag mogen en niet omdat ze dat zelf graag wilden. Jij vond het prettig en zij vonden het fijn jou daar mee te plezieren.

Ted van Lieshout (Zeer kleine liefde) lijkt het ook zo te hebben ervaren. Hij vond het wel spannend, was nieuwsgierig en was bereid toe te geven – vóór wat hóórt wat.
Hij schrijft:
In mijn ogen was het dan ook de ideale verhouding: tussen een jongen en een man die inzag dat ik méér was dan alleen ‘maar een kind’.

Maar hij schrijft ook:
Toch vind ik wel degelijk dat u over de schreef bent gegaan. Ook voor u gold immers dat u geen zicht had op de schade die u mij kon toebrengen, en daarom valt u te verwijten dat u mij in gevaar hebt gebracht door seks met mij te hebben. Ongeacht de uitkomst.

Fluctuat schreef:

Je kunt immers altijd lijden onder iets.
Waarmee ik mede bedoel dat de mate van het lijden meer afhangt van het 'lijdend voorwerp' dan van het 'begelijdend voorwerp' en de keus om te lijden ook...

Ik denk dat je, bij dit heikele onderwerp moet proberen te voorkomen dat het lijdend voorwerp lijdt. Je uitspraak is zo algemeen dat hij, in die zin, klopt, maar hier gaat het niet om ‘zomaar’ iets. Seks met kinderen mag volgens de wet niet en is voor veel mensen een doodzonde. Waarom wil je hier geen rekening mee houden?
Het ‘lijdend voorwerp’ is afhankelijk van zijn omgeving. Hij groeit op en wordt er door beïnvloed en ontdekt dat jij geen seks met hem had mogen hebben en dat dit volgens ‘iedereen’ heel slecht is..
Het hoeft natuurlijk niet zo te gaan, maar de kans lijkt me groot en ik vind dat je hier serieus rekening mee moet houden. Heb het gezellig met kinderen, zonder seks en niet zoals jij adviseerde: ‘heb seks en geniet ervan’.

Fluctuat schreef:

Praten over seks doe je daarna maar.

Waarom? Omdat er dan zoveel uit te leggen is?

meso schreef:

Toch heb je een helder antwoord gegeven op mijn rare vraag! Misschien was ‘ie toch niet zo raar, hooguit lastig. Smile

Zo zie je maar dat je ook op onbeantwoordbare vragen een antwoord kunt geven Smile

Ik heb ooit van een van de ouders van een van 'mijn' kinderen geleerd dat je een vraag vaak op duizend manieren kunt beantwoorden.
En ook dat mensen vaak invloed willen uitoefenen op je antwoord.

En dat degene die een antwoord moet geven, het antwoord moet geven dat hem of haar op dat moment het beste past. Dat is het goede antwoord namelijk. Ook al past het de ander niet. Wink

meso schreef:

In mijn vooronderstelling ging ik er vanuit dat jij die seks initieerde. Die jongens zijn daar dus in mee gegaan en hebben het getolereerd omdat ze je graag mogen en niet omdat ze dat zelf graag wilden. Jij vond het prettig en zij vonden het fijn jou daar mee te plezieren.

Eigenlijk weet ik vaak niet eens wie er nou initieerde. Maakt het uit?
Dat je stelt dat ik die seks fijn vond en dat de jongens het enkel deden om mij te plezieren, vind ik voor jou wat te kort door de bocht, Meso. (Ik heb het idee dat ik je punt mis en ik kan nu tijdens het schrijven van deze post niet teruglezen maar ik post dit toch maar zo en lees naderhand wel waar jij aan refereerde..Smile )
Niet om mezelf op te hemelen maar ik heb nou juist altijd de indruk gehad dat het de jongens het meeste om hun eigen plezier ging. Als een jongen seks met mij heeft en hij heeft er geen lol aan dan stopt het voor mij gelijk. Seks is voor mij geen onderhandelingsmiddel. Dat doen ze later maar met hun vrouw.
Los daarvan denk ik dat er jongens zijn geweest die seks met mij wilden gewoon omdat ze dachten dat ik het ook met andere jongens had. Maar dat zegt enkel iets over hun beweegredenen en niet over hun beleving. Over hun beleving kan ik oordelen maar niet over hun beweegredenen. Ik ben God niet.
Mijn eerste vriendje heeft min of meer getolereerd dat ik seks met hem had, elk weekend, drie jaren lang. Hij vond -en vind het twintig jaren later- niet heel erg en nog steeds verdisconteerbaar. Met de jongens daarna deed ik het beter; seks zat toen niet meer in het standaard-pakket maar was enkel op aanvraag. En serieus, ik kwam niets tekort Smile
Alle mensen, ongeacht hun leeftijd, houden van seks.
Je wilt het alleen het liefste met iemand met wie je het het liefste doet.

meso schreef:

Ted van Lieshout (Zeer kleine liefde) lijkt het ook zo te hebben ervaren. Hij vond het wel spannend, was nieuwsgierig en was bereid toe te geven – vóór wat hóórt wat.
Hij schrijft:
In mijn ogen was het dan ook de ideale verhouding: tussen een jongen en een man die inzag dat ik méér was dan alleen ‘maar een kind’.

Maar hij schrijft ook:
Toch vind ik wel degelijk dat u over de schreef bent gegaan. Ook voor u gold immers dat u geen zicht had op de schade die u mij kon toebrengen, en daarom valt u te verwijten dat u mij in gevaar hebt gebracht door seks met mij te hebben. Ongeacht de uitkomst.

Allereerst moet ik melding maken van het feit dat het mij niet interesseert in dit geval waarom hij iemand iets verwijt. Hij verwijt mij niets immers. En kinderen die met mij seks hadden, verwijten mij niets. Tot nu toe.
Uiteindelijk verwijt Ted van Lieshout iemand iets omdat hij zich door het gedrag van die ander in gevaar gebracht voelde.
Oké dat kan.
Maar wat een zielig gedoe.
En dan ook nog 'ongeacht de uitkomst'! Alsof hij de optie openhoudt dat hij er wel plezier aan beleefd had en er nog steeds met warme gevoelens aan terugdenkt...
Zeg gewoon wáár je last van hebt of had. En niet enkel dàt je ergens last van gehad hebt en waarom. Ted beschrijft het waarom accuraat maar zegt tegelijkertijd niet wáár hij onder lijdt. Ik heb het idee dat hij dat zelf niet goed weet.
Maargoed, punt is dat hij denkt dat hij ergens onder lijdt en daar (want lijden bestaat niet maar bij het denken dat je lijdt, start het lijden, nja lijden bestaat niet maar de beleving zit 'm in het denken dat je lijdt.) gaat het lijden uiteindelijk om.
En dat moet zoveel mogelijk voorkomen worden, dat ben ik echt met je eens Meso.
Maar: op het moment dat ik denk dat hij niet het recht heeft om ergens onder te lijden dan weet ik het ook niet meer helemaal. Ik weet helemaal niet of ik dat wel mag denken eigenlijk. Maar ik deed dat bij bovenstaand persoon wel. De mens is erg vindingrijk om zichzelf dàt te bedenken dat hem goed past. En ik ben geen uitzondering op die regel.

meso schreef:

Ik denk dat je, bij dit heikele onderwerp moet proberen te voorkomen dat het lijdend voorwerp lijdt. Je uitspraak is zo algemeen dat hij, in die zin, klopt, maar hier gaat het niet om ‘zomaar’ iets. Seks met kinderen mag volgens de wet niet en is voor veel mensen een doodzonde. Waarom wil je hier geen rekening mee houden?
Het ‘lijdend voorwerp’ is afhankelijk van zijn omgeving. Hij groeit op en wordt er door beïnvloed en ontdekt dat jij geen seks met hem had mogen hebben en dat dit volgens ‘iedereen’ heel slecht is..
Het hoeft natuurlijk niet zo te gaan, maar de kans lijkt me groot en ik vind dat je hier serieus rekening mee moet houden. Heb het gezellig met kinderen, zonder seks en niet zoals jij adviseerde: ‘heb seks en geniet ervan’.

Zeker inderdaad, we moeten met zoveel mogelijk rekening houden. (En ik doe dat ook denk ik, ik ben geen verschrikkelijk beest.) Ik wil niet dat een ander, ongeacht zijn of haar leeftijd, lijdt.
Maar het is inderdaad precies zoals je zegt: het hoeft niet zo te gaan.
En laten we er ook geen 'self-fullfilling prophicy' van maken.
Met hetzelfde recht waarmee je dus kunt zeggen dat je iets moet laten, kun je dus ook zeggen dat je iets moet doen.
Ik deed dat. En expres.
Ik zei natuurlijk wèl iets onwenselijks. Dat snap ik.
Maar dat deed ik op basis van dezelfde gegevens waar jij aan refereert en waarmee jij tot een compleet andere conclusie kwam.
Vraag voor mij is waarom mensen geen onwenselijke dingen wensen.
Ik breek daar wel 'ns m'n hoofd over.

Verder zeg jij dat seks strafbaar is en dat het daarom slecht is.
Ik denk daar anders over en ik zie die zaken los van elkaar.
Ik denk dat sommige strafbare dingen soms goed kunnen zijn.
Waarom zou ik me ook bij alles laten leiden door de gevolgen die het zouden kunnen hebben.
Doorgaans heb ik daar geen enkel overzicht over en ik vind dat vaak ook helemaal geen ondragelijk gemis.
Andere mensen vinden dat soms wel maar dat mag van mij.
'Mijn' kinderen noemen mij volwassen en verantwoordelijk en nemen mij op seksueel gebied niets kwalijk. Dat zegt mij meer dan een mening van iemand die mij niet kent over een onderwerp dat hij niet kent.
Op andere gebieden hebben 'mijn' kinderen ook geen klachten over mij trouwens.

Hoe dan ook kan het advies: 'heb seks en geniet ervan' nooit een slecht advies zijn.
Hooguit onhandig als je het op de verkeerde plek of op het verkeerde moment doet.
Maar een slechte basis-instelling kan het niet zijn.

meso schreef:
Fluctuat schreef:

Praten over seks doe je daarna maar.

Waarom? Omdat er dan zoveel uit te leggen is?

Nee. Omdat ik vind dat je het eerst moet hebben meegemaakt om erover te praten.
Dat klinkt op zich raar want meestal leg ik mensen niks op.
Maarja, ff nuchter: praten over seks is voor de meeste mensen interessant.
Voor mij is het iets van bij de kapper en in de Story en Privé.
Ik bedoel: het gaat om het doen en niet om het praten erover..
Want waar praat je anders over?

Waarom is dat verlangen een probleem dan? Ik heb nog nooit meegemaakt dat een kind last had van iemands verlangen naar seks met dat kind, voor zover die verlangens niet zijn uitgevoerd. In mijn beroepspraktijk ben ik wel eens misbruikte/verkrachte kinderen tegengekomen. Dat is een ander verhaal. Maar Tim is juist iemand die zijn verlangen niet uit naar kinderen. Vertel mij maar hoe een kind er dan last van kan hebben!

En daarmee is je andere vraag over hoe een kind seks ervaart eigenlijk irrelevant. Maargoed, ik zal er wat over zeggen. Fluctuat nec Mergatur beantwoordt die vraag al prima denk ik, ookal zijn de ervaringen van één persoon niet representatief. Maar wie moet daar anders iets zinnigs over zeggen? Wie weet er nu daadwerkelijk iets over hoe kinderen seks ervaren naast de ervaringsdeskundigen? Zoek verder maar eens op T. Rivas en op Theo Sandfort. Die hebben positieve ervaringen van kinderen met seks met meerderjarige partners verzameld. Ook dat is niet representatief omdat het alleen positieve ervaringen zijn, maar negatieve ervaringen zijn zat te vinden geloof ik.

Overigens is Tim 8 jaar na deze post nog altijd zo nu en dan actief voor Pedofilie.nl, dus wellicht dat hij zelf nog antwoord gaat geven.

Jorge schreef:

Waarom is dat verlangen een probleem dan? Ik heb nog nooit meegemaakt dat een kind last had van iemands verlangen naar seks met dat kind, voor zover die verlangens niet zijn uitgevoerd.

Natuurlijk heb jij dat niet meegemaakt. Jij hebt zelfs helemaal geen enkele ervaring op het gebied van seks met kinderen. Tenminste dat zeg je.
Dus je hebt er ook geen enkele ervaring mee als je in het geval dat je wèl in staat zou zijn om seks te hebben met kinderen, geen seks met een kind hebt (of zou willen hebben) dat dat kind wel wil.

Maar.. wat als je het woord 'kind' (in je bovenstaande gequote post) nou eens vervangt door het woord 'vrouw'?
Dan kan het opeens wèl hea.

Ik heb echt jongens (zowel van 10 als 16 en daartussen) meegemaakt die seks met me wilden simpelweg omdat ze doorhadden dat ik het ook met andere jongens had. Zo van 'dan kun je het met mij ook'.
Daarbij moest ik dingen doen en ondergaan die me te ver gingen.
Niet allemaal hoor, godzijdank danwel helaas niet.
Sommige kinderen zijn daar te voorzichtig voor.
Soms vond ik het toch wel (gedeeltelijk) fijn en soms niet.
En soms voelde die jongen zich (gedeeltelijk) afgewezen.

In de praktijk ligt het aardig subtiel.
Het gaat er niet om of je een jongen die seks wil letterlijk afwijst maar het gaat om je instelling.
Wijs je die jongen af of wijs je dat ene stukje seksueel contact met hem af?
En waarom dan? En hoe dan?
En hoe ervaart die jongen dat?
Als je daar geen antwoord op hebt dan ben je nergens want bij een vrouw is het antwoord wel noodzakelijk. Ook al heb je het antwoord niet.

Je vraag is uiteindelijk dus hoe je omgaat met een kind dat seks met je wilt maar wat jij niet wilt.
En daar is geen simpel antwoord op. Want er spelen heel veel dingen mee.

Jorge schreef:

Overigens is Tim 8 jaar na deze post nog altijd zo nu en dan actief voor Pedofilie.nl, dus wellicht dat hij zelf nog antwoord gaat geven.

Ik hoop dat hij dan een antwoord heeft op de vraag wie er nu eigenlijk hulp moet zoeken: hijzelf, de kinderen of de lui die vinden dat het allemaal aan de ander ligt.

Die vraag is flauw uiteraard.
Vooral door het laatste deel.
Maar ik ben wel blij als iemand een poging doet om die vraag te beantwoorden, dat wel.

Het antwoord maakt me niet uit, de poging is voldoende.

Je begrijpt me verkeerd. Mijn formulering was ook niet helemaal duidelijk. Even parafraseren: Als mijn/Tims verlangen naar seks niet omgezet wordt naar praktijk, hoe kan een kind er dan last van hebben?

Wat jij doet is de zaak omdraaien, namelijk uitgaan van dat een jongen seksueel contact wil. Maar daar ging het niet over.

Jorge schreef:

Je begrijpt me verkeerd. Mijn formulering was ook niet helemaal duidelijk. Even parafraseren: Als mijn/Tims verlangen naar seks niet omgezet wordt naar praktijk, hoe kan een kind er dan last van hebben?

Wat jij doet is de zaak omdraaien, namelijk uitgaan van dat een jongen seksueel contact wil. Maar daar ging het niet over.

Maar hooo, Jorge.

Inderdaad draaide ik de zaak om maar dat deed ik om zicht te creëren op wat er daarna van je stelling overblijft.

Zelfs als je zegt dat als je niets doet dat dat nietsdoen anderen nooit in de problemen kan brengen dan heb je geen gelijk, denk ik.
Alleen al de ouders van zo'n figuur zouden er last van hebben.

Dus als je punt nou is dat als je maar niets doet dat niemand er dan last van kan hebben, dan heb je het niet goed.
Denk ik Smile

Los daarvan: ik denk dat iedereen het recht heeft om dingen te ontdekken.
Dus: gewoon doen, en ervan leren.

Jij zegt in bovenstaande post ook dat een kind geen last kan hebben van iets dat niet gebeurt is.
En dat is raar want ik denk steeds dat je me ergens wel begrijpt.
Ik zei namelijk dat iemand zich afgewezen kan voelen.
Natuurlijk heb je een punt als je zegt dat hij dan geen last kan hebben van wat niet gebeurd is.
Mja als hij dat nou juist een gemispunt vindt?
Als hij zich daar nou juist om afgewezen voelt?...

Als een kind zich afgewezen voelt is er wel iets gebeurd. Dat valt binnen deze context prima te voorkomen (dat dat kind er last van krijgt, niet dat er iets gebeurt).

Je hebt zeker gelijk dat niets doen niet altijd goed is, dat was inderdaad ook niet mijn punt. Mijn ervaring is dat wanneer ik seksueel benaderd word door een jongen, ik daar prima mee om kan gaan en de jongen het misschien jammer vindt dat ik nee zeg, maar er wel begrip voor heeft. En misschien is hij tegelijk zelfs wel opgelucht. Omdat de spanning uit de lucht is. Als ik niets doe in zo'n situatie en botweg nee zeg, ja, dan voelt een jongen zich afgewezen. Daar ligt dus ook een verantwoordelijkheid. De jongen zich welkom laten voelen, duidelijk maken dat het niet aan hem ligt dat ik niet inga op zijn voorstel, en afsluiten met een grote dikke knuffel en de verzekering dat ik van hem houd.

Maar het is vrij zeldzaam dat een kind met seksuele voorstellen komt. Ik kan die ervaringen op één hand tellen. Bij alle andere kinderen waar ik mee omga (en dat zijn er best veel) komt seks nooit ter sprake. Of althans: seks komt wel eens ter sprake, maar niet seks tussen het kind en mij. En dan mag ik het idee van die seks best aantrekkelijk vinden, maar daar heeft dat kind niets mee te maken. Ik herhaal: hoe kan dat kind daar dan last van hebben? Of de ouders? Want daar refereer je aan. Ik snap alleen niet wat je met die zin over die ouders wil zeggen.

Mijn punt: Als een kind ergens last van heeft is er ook iets gebeurd. Als het hele onderwerp niet relevant is gebeurt er ook niets en is er dus niets om last van te hebben.

Jorge schreef:

Als een kind zich afgewezen voelt is er wel iets gebeurd. Dat valt binnen deze context prima te voorkomen (dat dat kind er last van krijgt, niet dat er iets gebeurt).

Hier komen we op het punt dat sommige mensen per sé willen denken dat sommige dingen niét te voorkomen zijn en sommige dingen wèl.
(En dat zou geen probleem zijn als er geen 'eigenbelangen' zouden bestaan.)
Die discussie gaat vaak nergens heen. (We hebben ervaring, Jorge.)
Je hebt hierboven gelijk maar volgende week bestrijd je dat weer.
Naar gelang het je uitkomt, heb ik het idee.
En anders doe ik dat wel weer maar ik kom er tenminste voor uit dat ik doe wat me uitkomt of wat ik denk dat me uitkomt. En jij doet/durft dat consequent niet.

Je moet trouwens wel denken dat je God zèlf bent als je denkt dat jij kunt voorkomen dat iemand zich afgewezen voelt of kan gaan voelen of daar anderszins nadelige gevolgen aan over zou kunnen gaan houden. Nee kerel, ik denk niet dat jij of iemand anders dat in alle gevallen 'prima' kan voorkomen. Ik weet dat ik het niet kan in ieder geval.

Dus òf je hebt uiterst onhandig iets snel neergetypt of je lijdt aan grootheidswaanzin.

Jorge schreef:

Je hebt zeker gelijk dat niets doen niet altijd goed is, dat was inderdaad ook niet mijn punt. Mijn ervaring is dat wanneer ik seksueel benaderd word door een jongen, ik daar prima mee om kan gaan..

Niets doen kan ook gezien worden als actie inderdaad.
En ik kan als een kind mij seksueel benaderd, met die gelegenheid ook prima omgaan (althans dat denk ik).
Punt is alleen dat wij verschillend denken over wat prima is.
Dus als jij zegt dat je denkt dat je iets prima doet dat een ander daar anders over kan denken Smile

Jorge schreef:

Maar het is vrij zeldzaam dat een kind met seksuele voorstellen komt. Ik kan die ervaringen op één hand tellen.

Ik ook, geef ik eerlijk toe.
Ownee, dat niet, ik kan enkel het aantal kinderen die met seksuele voorstellen kwamen waar ik geen zin in had op de vingers van één hand tellen.
Maar het aantal voorstellen jezus daar kom ik handen voor te kort.

Maargoed, ik neem aan dat kinderen mij vaker oneervolle voorstellen doen dan bij jou omdat ze denken dat ze bij mij meer kans hebben.

Het zegt mij dus niets dat ze bij jouw minder aandringen.
Of dat jij zegt dat dat zo is terwijl het misschien niet zo is..

Jorge schreef:

En dan mag ik het idee van die seks best aantrekkelijk vinden, maar daar heeft dat kind niets mee te maken.

'Daar heeft dat kind niets mee te maken..'

Jezus burgermannetje.
Jij maakt niet uit waar het kind iets mee te maken heeft.
Dat maak ik uit.
Ownee ik bedoel dat maakt het kind zèlf uit.

Punt twee is dat het kind het dóór heeft (of door kàn hebben) als jij het idee van seks met hem aantrekkelijk vind dusja alleen in dat opzicht al heeft het kind ermee te maken.

Als jij vindt dat 'het kind' alleen iets te maken mag hebben met dié eigenschappen/kenmerken van jou die jou uitkomen, dan ben je nog erger dan ik. Ik leer de kinderen in ieder geval nog dat ze nooit zomaar bevelen moeten opvolgen of wensen moeten inwilligen als er voor hun gevoel geen logische verklaring voor gegeven wordt.
De kinderen maken uit waar ze iets mee te maken hebben, dat mag jij niet voor ze uitmaken.
Zeker niet als je zegt dat je pedofiele gevoelens hebt Smile

Jorge schreef:

Ik herhaal: hoe kan dat kind daar dan last van hebben? Of de ouders? Want daar refereer je aan. Ik snap alleen niet wat je met die zin over die ouders wil zeggen.

Ik heb eerlijk waar eerst teruggelezen over wat je bedoeld met 'de ouders' en ik kan het nergens weer vinden. Ik had volgens mij niet de bedoeling aan ouders te refereren en volgens mij deed ik dat ook nergens. Puzzled Kun jij aanwijzen waar jij denkt dat ik aan ouders refereerde?
Excuus voor de miscommunicatie.

Overigens: een kind kan overal last van hebben en volwassenen kunnen meer overigens ook overal last van hebben.
Ja, ook van mijn gedrag en ook van jouw gedrag.
Vraag is in hoeverre 'wij' daarvoor verantwoordelijk zijn.
Of daar verantwoordelijk voor kunnen zijn.
Of daar verantwoordelijk voor willen zijn?
Of komt daaraan vooraf de vraag of wij iemand toestaan om ergens last van te kunnen hebben?

Mijn punt is enkel dat een kind overal last van kan hebben.
En een volwassene ook.
En dat het belanghebbenden niet past dat ze gaan oordelen over wanneer iemand ergens last van mag hebben.
En ook wel dat je daar niet altijd verantwoordelijkheid voor kunt dragen, ook al wil je het nòg zo graag.

Jorge schreef:

Mijn punt: Als een kind ergens last van heeft is er ook iets gebeurd. Als het hele onderwerp niet relevant is gebeurt er ook niets en is er dus niets om last van te hebben.

Jezus.
Wat je hier zegt komt op het volgende neer:

IK bepaal wanneer een kind ergens last van kan hebben.
Want jij bepaalt wanneer iets relevant is, dat kan een anders immers niet voor jou doen.

MIJN punt is: als een kind zegt of denkt ergens last van te hebben dan hmm

dan ben ik nergens meer?

Zo gaat het wèl voelen dan denk ik.

Wat een lap tekst.

Gezien de hoeveelheid verwijten, gescheld en gevloek is mijn zin om diepgaand te reageren niet enorm. Waar heb je dat toch voor nodig? Zonde. Als die verwijten nou nog ergens op sloegen kon ik er nog iets mee. Een korte reactie dus maar.

In de algemene tendens van je post neem ik waar dat je er telkens vanuit gaat dat een kind weet van mijn gevoelens. Dat is over het algemeen niet zo. Voor verreweg de meeste kinderen ben ik gewoon een aardige man. Een enkeling voelt iets aan. Voor de rest is het inderdaad niet relevant. En ja, dat bepaal ik. Niet zij. Mijn gevoelens, mijn verantwoordelijkheid, mijn keuze.

Jorge schreef:

Wat een lap tekst.

Gezien de hoeveelheid verwijten, gescheld en gevloek is mijn zin om diepgaand te reageren niet enorm. Waar heb je dat toch voor nodig? Zonde. Als die verwijten nou nog ergens op sloegen kon ik er nog iets mee. Een korte reactie dus maar.

In de algemene tendens van je post neem ik waar dat je er telkens vanuit gaat dat een kind weet van mijn gevoelens. Dat is over het algemeen niet zo. Voor verreweg de meeste kinderen ben ik gewoon een aardige man. Een enkeling voelt iets aan. Voor de rest is het inderdaad niet relevant. En ja, dat bepaal ik. Niet zij. Mijn gevoelens, mijn verantwoordelijkheid, mijn keuze.

En dit is weer de Jorge die ik graag wil horen (ja, ik heb ook belangen, en ik vind soms dingen fijn ook als ik er geen (duidelijke en verdedigbare) reden voor aan kan wijzen, en ja, ik lok reacties uit) en dit is de Jorge die rechtstreeks durft te zijn. De Jorge waarvan ik weet dat hij er is en die ik zo graag hoor.

Maarja, later ga je weer verdedigend en/of bagatelliserend reageren, zoals in je voorlaatste post waar ik op reageerde.
Ik vind het zo weinig consistent.
En dat raakt mij en ik wil graag zichtbaar maken wáárom ik het inconsistent vind, maar ik heb er gewoonweg de middelen niet voor, want het gaat maar door en wij twee komen er niet uit.

Wij beiden zitten nu al een half jaar met elkaar te woordneuken.
Terwijl we beiden, denk ik, het beste voorhebben met kinderen.
En, als ik het goed inschat, beiden met het oogpunt op de belangen van zowel de kinderen alswel hun ouders, familie en de rest van de maatschappij.

Terugwijzend op mijn eerste of tweede post als aangemeld lid op deze site (nu bijna een jaar geleden): ik kwam hier om de communicatie tussen pedo's en antipedo's te verbeteren.

Maar nu moet ik misschien bekennen dat dat een brug te ver was omdat de communicatie tussen 'pedo's' al tekortschiet.

Warvan acte, Jorge?

Als ik het goed begrijp wil je helemaal niet dat ik inhoudelijk inga op wat je zegt, en heb je een hele scheldpartij nodig om mij te verleiden om dat niet te doen. Als dat zo is reageer ik beter helemaal niet meer op je.

Laatste stuk ben ik het mee eens. Pedofielen zijn net mensen...

Jorge schreef:

Als ik het goed begrijp wil je helemaal niet dat ik inhoudelijk inga op wat je zegt, en heb je een hele scheldpartij nodig om mij te verleiden om dat niet te doen. Als dat zo is reageer ik beter helemaal niet meer op je.

Misschien heb je daarmee wel gelijk inderdaad.

Maar om nou te stellen dat er überhaupt een reden kan zijn om niet meer op (de reacties van) mensen te reageren?

Of wil je aangeven dat je een reden hebt/zoekt om niet op mij te reageren?

Nogmaals: misschien heb je gelijk, ik kan dat niet overzien.

(Je weet best wel dat wij beiden evenveel gelijk (kunnen) hebben.)

Mja, als iemand aangeeft dat hij ergens niet meer op in wil gaan (hoe sterk zijn of haar argumenten ook mogen schijnen), is dat dan geen zwaktebod uiteindelijk?

En natuurlijk weet ik dat er een hoop nietsnutten zijn die er enkel op uit zijn om een ander ruzies te ontlokken. Het gaat dus niet enkel om wie de langste adem heeft.

En misschien moet je lui die enkel ruzie zoeken anders benaderen.

(Ik denk ff aan Drs. Tyvus die duidelijk aangaf dat hij door mijn onzin dit forum ging verlaten. Maar denk nou toch 'ns ff na, hoe kan een crack op zijn gebied (waarvan hij notabene zegt dat ik er totaal geen verstand van heb) nou vrijwillig het veld ruimen voor iemand als ik die volgens hem er niets van begrijp? Waarom teckelde hij mij niet met zijn 'superieure kennis'?)

Maar: vind je dat ik er enkel op uit ben om ruzies te ontlokken?

En: nee dat vind je niet.
Maar soms wel
En dat lijkt er voor mij op dat je soms zegt dat je niet wilt reageren terwijl je een ander (mij) daar de schuld van geeft en een andere keer reageer je wèl.
Maar... waarom soms wel? En soms dus niet?

Eigenbelang Jorge?

Zit je ermee in de knoop?

Dag Tim,

Ik zou graag met je in contact komen, in verband met de Jong-aflevering over pedofilie waarmee ik bezig ben. Zie mijn oproepje: http://www.pedofilie.nl/view_comment/16767 .

Ik hoop van je te horen! Dank je wel.

Groet!

Hallo Tim!

Onze namen zijn Brenda en Jenny en zitten in 4 havo. Voor school maken wij een praktische opdracht voor maatschappijleer, het gaat hier over de gevolgen van pedofilie in de samenleving. Wij moeten hiervoor een aantal mensen interviewen. We vonden je verhaal heel interessant en zouden graag een aantal vragen aan je willen stellen als je dat oke vindt. We hopen van je te horen!
Groetjes

hoi Tim,
Allereerst wil ik zeggen dat ik u heel erg dapper vind om er zo voor uit te komen dat u pedofiel bent. En ik vind dat u er goed mee omgaat.
Voor het vak Maatschapijwetenschappen moet ik een werkstuk maken over Pedofilie. Ik zou het erg interesant en leerzaam vinden als ik u een aantal vragen kon stellen, ik begrijp het natuurlijk volkomen als u er liever niet over praat. als u geintereseerd bent en u ons wil helpen zou u mij een e-mail kunnen sturen naar [knip - geen e-mailadressen - team].
ik hoop dat u tijd kan maken om te reageren.
vriendelijke groet,
Aemee ter Schure

Opties reactieweergave

Kies uw favoriete manier om reacties weer te geven en klik op "instellingen opslaan" om uw veranderingen te activeren.